Safranbolu'da ailenin ve evin reisi en yaşlı erkektir. Ancak onun eşi de ailenin yönetiminde önemli derecede söz sahibidir. Dışarıdaki işler erkelerce, ev işleri hanımlar tarafından görülmektedir.

Sabahları evin reisi ile birlikte evin kadını erkenden kalkarlar, bir yandan sabah yemeğini (genellikle çorba) hazırlarlar, diğer yandan hayvanların bakımını yaparlardı. Yetişkin erkekler sabah namazı için camiye giderler, döndüklerinde topluca sabah yemeği yenirdi.

Sabah yemeğinden sonra üretim ve ticaretle uğraşanlar iş yerlerine gider, diğer erkekler bahçe ve tarla işleriyle uğraşırlardı. Bu arada evin tüm işleri büyük kadının yönetiminde evdeki hanımlar ve evlatlık tarafından halledilirdi. Evin büyüklüğü ve ailenin kalabalık oluşu nedeniyle, ev işleri oldukça fazlaydı.

Öğle yemekleri iş sahibi erkeklerce dışarıdan pide, çörek vb. getirilerek ya da güveç hazırlatılarak yenirdi. Evde bulunanlar da büyük çaplı bir sofra kurmazlardı.

Kadınlar gündüzleri ev işlerini bitirdikten sonra komşu gezmesine giderler ve akşam yemeği hazırlığı için erken dönerlerdi. Erkeklerse bazen öğle sonrasında bazen de akşam yemeğinden sonra kahveye giderlerdi. Akşam yemekleri genellikle erken yenilir ve erken yatılırdı.

Yaz başlarında havaların ısınmasıyla bağ evlerine göçülürdü. Bağlar çok uzakta olmadığı için, bağ evleri için ihtiyaç duyulan eşyalar kışlık evlerden buralara taşınırdı. Yaz aylarında erkekler işlerine bağ evlerinden gider gelirlerdi. Bu aradaki yol at, eşek yada katır sırtında alınırdı. Yaz boyunca kışlık meyve, hayvansal gıdalar ve yiyecekler stoklanır, güzün kışlığa taşınırdı.

Safranbolu'da hamam geleneği , kız görme, isteme, söz, nişan, kına gecesi, düğün, bayramlaşma, iş hayatında yükselme, cezalandırma, eğlenceler, cenaze ve benzeri sosyal olaylar hep yerleşik geleneklere göre ve törensel bir şekilde uygulanırdı. Ayrıntıları ayrı bir araştırma ve yayın konusu olabilecek olan sosyal hayatla ilgili olarak burada belirtilmesi gereken husus; sosyal hayatın ve folklörün çok zengin olduğudur.